คือผู้ปั้น ดินเป็นดาว ให้พราวพร่าง
คือผู้สร้าง ปัญญาม หาศาล
คือผู้ชี้ ทางถูก ตลอดกาล
คือผู้เป็น สะพาน ให้ผ่านไป
คือประทีป ส่องทาง สว่างหน
คือกลุ่มคน ที่ศิษย์ คิดผลักไส
คือเรือพาย ส่งคน เมื่อพ้นวัย
จารึกไว้ ในกระดานดำ รำลึกคุณ
คือแสงเทียน เพียรส่อง ให้มองเห็น
แล้วหลีกเร้น ดับไป ใครเกื้อหนุน
คือกองทุน ชีวิต ไม่คิดทุน
ครูการุณย์ ไม่คิด ติดกำไร
คือตะวัน สาดส่อง มองเห็นจ้า
แล้วลับลา เหลี่ยมเขา เนาไศล
คือสายฝน หล่นพรำ ชุ่มฉ่ำใจ
เพื่อมวลไม้ หมายริ ผลิดอกงาม...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น